Dünya sadece ekonomik krizle değil, değişen çevre ve değişen iklimle ortaya çıkan sorunlarla da uğraşmaktadır. Düşünen ve çareler arayan insanlar için mevcut durum ürkütücü boyutlardadır. Geçtiğimiz yaz Kuzey Kutbu?ndaki buzlar, olumsuz beklentilerin de ötesinde eridi. Bu erime ve ısınma gittikçe çoğalıyor. Bu durumun Türkiye?yi ve bölgemizi etkilemeyeceğini söylemek saflık olur. Bu etki tüm artan değerlerle geliyor. Şimdiden görünen şu ki; her yıl gölleri ve nehirleri besleyen yağan kar miktarı azaldıkça, su kıtlığı da giderek artıyor. Bütün Türkiye?deki göller, nehirler ve su havzalarındaki su miktarı, en alt seviyelerde bulunuyor. Felaketin ayak sesleri22 Aralık 1982 tarihinde Birleşmiş Milletler Asamblesi Olağanüstü Toplantısı?nda, A/RES/47/193 sayılı kararı ile her yıl 22 Mart tarihini ?Su Günü? ilan etmiş ve insanlığın gelecekte karşılaşacağı felaketi tüm dünyaya duyurmuştur. 2000 yılından itibaren, ?Gelen felaketin ayak seslerini? duyurmak için de;2000 Yılında ?21. Yüzyıl İçin Su?2001 Yılında ?Sağlık İçin Su?2002 Yılında ?Gelişme İçin Su?2003 Yılında ?Gelecek İçin Su?2004 Yılında ?Doğal Felaketler ve Su?2005 Yılında ?Yaşam İçin Su?2006 Yılında ?Kültür ve Su? mottolarını tüm dünyaya ilan ederek, konuların tartışılmasını ve halkların bilinçlendirilmesini istemiştir. Yıllarca da Rotary bölgeleri ve kulüpleri kanalı ile gelen felaketi toplumlara duyurmaya çalışmıştır. Ne var ki, bunları kimse dinlememiştir. Sonuç olarak da, dünyada ve ülkemizde acı sonuçlarını ileride daha da çok göreceğimiz felaketler zincirinin başlamasına yol açmış bulunmaktayız. Su savaşlarıHalen ?Su Savaşları?nın bölgesel tarzda sürdüğünü görüyoruz. Bu savaşların ülke savaşları haline yöneleceğini de, uzmanlar ve bilim adamları ifade etmektedirler. Hatta geleceğin ekonomik ve sosyal değerleri arasında suyun birinci sıraya oturacağı ve sağlıklı su konusunun, medeni ve çağdaş ülkelerin üzerinde en çok duracağı konular olduğunu belirtmemiz bir tesadüf olmayacaktır. Türkiye?den beslenen ve Mezopotamya Ovası?nı sulayan Dicle ve Fırat?ın azalan suları, Güneydoğu komşularımızla çok büyük sorunlar yaşayacağımızın bir işaretidir. Bilim adamlarının ileri sürdükleri, ?Su Savaşları? sürecine doğru hızla ilerliyoruz. Ya komşu ülkelerimizle görüş ayrılığından kaynaklanan bir su savaşının içine sürükleneceğiz ya da bu ülkelerle bir araya gelerek, beraber çalışarak, mevcut problemleri birlikte çözerek, sorunu ortadan kaldıracağız. Şunun bilinmesinde çok önemli bir gerçek vardır ki; ?Her meydan okumanın altında, ayırma ve birleştirme gücü yatmaktadır?. Ülke olarak bizim meydan okuma tercihimiz, ?Birleştirme? yönünde olmalıdır. Petrol zengini olan komşu ülkelerin finans kaynaklarını kullanarak, çevre ve su sorunlarını planlı bir şekilde ortak yönetimlerle halletmemiz gerekir. Bu uzun ve güçlüklerle dolu bir yoldur. Önce bu bölgede barışı sağlamak, çocuklarımızdan ve okullarımızdan başlayarak bu değerleri aydın yurttaşlarımız olan çocuklarımıza öğretmemiz gerekir. İlk adımı biz atmalıyızHindistan?ın milli kahramanı Mohandas Ghandi dünyaya şöyle seslenmişti: ?Şayet dünyada gerçek barışı öğretmek istiyorsak ve savaşa karşı gerçek bir savaş yapmak istiyorsak, işe çocuklardan başlamalıyız?. Bu ilk adımı biz Tükler ve Türkiye atmalı, büyük bir millet ve ülke olmanın liderliğini göstermelidir. Şunu bilmeliyiz ki, sadece kendimiz için değil başkalarının refahı ve mutluluğu için de çalışırsak, o ölçüde büyük ülke ve millet oluruz. Her kademede devlet adamlarımızdan politikacılarımıza, sade vatandaşlarımızdan bilim ve kültür adamlarımıza, sivil toplum örgütlerimizden din kurumlarımıza kadar herkesin bilmesi gereken şudur ki, gelecek yıllarda krizler ve meydan okumalar ortaya çıkacaktır. Bu durumun bizleri birbirimizden ayırmasına müsaade edecek miyiz, yoksa bunları kullanarak bir araya mı geleceğiz? İşte asıl cevaplanması gereken soru budur.